Vorig weekend had ik drie Nederlanders over de vloer. T uit Utrecht en C uit Rotterdam kwamen met de auto en namen wat spulletjes mee, zodat mijn huis weer wat meer ingericht is. Y uit Stockholm raakte zijn portemonnee kwijt, maar kwam gelukkig toch nog aan in Reading. Hier staat Y’s weblog met een serie foto’s van een zeer gezellig weekend.
Een paar dagen later was ik zelf al weer in Nederland te vinden voor een lang weekend in Noordwijk. Veel zon, eten, drinken en gezelligheid. Zelfs S uit Frankrijk was toevallig in Nederland en kwam nog even langs. Nu is het weer even voorbij met de pret en ga ik maar eens hard aan het werk met de data die ik de afgelopen weken verzameld heb en de voorbereidingen voor een conferentie in Aberystwyth.
Zo zag mijn straat er blijkbaar uit in 1965. Nog geen auto’s. En wel een trolleybus, die zijn er nu niet meer. En de gashouders in de verte zijn nog helemaal wit en niet roestig. Die dingen staan pal achter mijn huis. Ik heb ze nog nooit zo hoog gezien als op deze foto en die in de vorige post.
Naar aanleiding van het verschijnen van deze surrealistische foto: maar eens uitgezocht waarmee we hier te maken hebben. Het volgende leek tamelijk onwaarschijnlijk: Gelukkig leggen National Geographic en Wikipedia het keurig uit.
En blijkt dat we deze jongens eerder hebben gezien, maar dan in deze vorm: Aardige duiklocatie, en ontstaan tijdens de ijstijden toen het zeeniveau 120 meter lager was. Tot slot vond ik dit filmpje: Adembenemend.
Een vrije recent verschijnsel in de ruimtevaart is dat de ruimtevaartuigen die we naar andere werelden sturen elkaar fotograferen. Zo was daar deze week het bericht dat de Phoenix lander is gefotografeerd, bedenkt onder een laagje koolstofdioxide-ijs op de noordpool van Mars. Een tijd terug waren er al foto’s van de afdaling van diezelfde lander in de Martiaanse atmosfeer, en beelden van de Mars Rover Opportunity, gemaakt door de Mars Reconaissance Orbiter. Op de een of andere manier maakt het feit dat we onszelf kunnen waarnemen het veel realistischer dat we echt daar zijn.
Ik doe mee met een fotowedstrijd, voor de grap, kijken hoe ver ik kom. Na publieksstemmen worden de eerste 100 door een jury beoordeeld en krijgen sowieso een prijs. Inmiddels staan bovenstaande twee van mijn foto’s hiertussen, dus wordt het daadwerkelijk spannend. Het loopt nog tot eind augustus dus uw stem is zeer welkom (klik op de foto’s).
Ik ben een van die vele Nederlanders die enigszins gestoord wordt als er natuurijs ligt dus ik heb vandaag ijsvrij genomen en voor het eerst in mijn leven een schaatstocht gemaakt, bij Aarlanderveen.
maar eens uitgezocht waarmee we hier te maken hebben. Het volgende leek tamelijk onwaarschijnlijk: 
Gelukkig leggen 
Aardige duiklocatie, en ontstaan tijdens de ijstijden toen het zeeniveau 120 meter lager was. Tot slot vond ik dit filmpje: Adembenemend.
