Groeten uit Reading (4)

Inmiddels ben ik verhuisd naar mijn eenkamerappartement op de begane grond van een rijtjeshuis. Nadat er de eerste dagen nog allerlei dingen geregeld en gerepareerd moesten worden in het nu echt wel een huis. Heel erg fijn om mijn eigen plek te hebben. Sinds afgelopen week heb ik ook een bovenbuurman. Lijkt me een aardige gast.

Met het Reading Bach Choir heb ik inmiddels het eerste concert gehad wat erg mooi was. We zijn inmiddels al weer goed op weg naar het volgende concert op 9 april. Dit keer is het allerlei Duitse romantische muziek, inclusief een stuk van Schönberg wat natuurlijk hondsmoeilijk is, maar ook dat begint vorm te krijgen. Komende zaterdag mag ik met het University Chamber Choir aantreden, maar dat is eigenlijk nogal saai, want wij doen slechts een kort stuk, terwijl het grote koor de rest van de avond doet. Niet zo’n goede planning.

De laatste tijd ben ik ook vaker in Londen te vinden. Ik ben naar een concert geweest met een vriendin en ben met een aantal mensen Chinees Nieuw Jaar gaan vieren, wat zo dramatisch druk was dat we maar ergens anders een kroeg op hebben gezocht om even rustig een biertje te drinken. Ook ben ik 2 dagen schelpen aan het samplen geweest bij UCL. Die schelpen is een zijprojectje wat nog over is van Brussel, en wat ik probeer zo snel mogelijk gepubliceerd te krijgen. Wat betreft de regenwormen komen langzamerhand de eerste data binnen, al gaat dat altijd langzamer dan ik graag zou zien. Nu is er weer een onderdeel van de massaspectrometer kapot en moet er gewacht worden tot de nieuwe binnen is.

Naast de wetenschap bemoei ik mij actief met het ontwikkelen van een “Research Staff Community” op de universiteit. De conferentie was erg interessant en succesvol en we zijn nu bezig een lezingenserie op te zetten. Met netwerkgelegenheid (= bier) na afloop. Er is een aardige groep postdocs met wie we elkaar regelmatig opzoeken voor kroeg, film of iets anders. Momenteel is het Reading Science Week en vanavond gaan we met een paar mensen meedoen aan de scientific pubquiz.

Twee weken geleden was ik even in Nederland voor mijn vaders 80ste verjaardag. Ook nog wat andere mensen weten op te zoeken. Tegenwoordig ben ik met enige regelmaat in Nederland te vinden. De volgende momenten zijn eind maart/begin april en eind april/begin mei.

The alto’s lament

It’s tough to be an alto when you’re singing in the choir,
The Sopranos get the twiddly bits that people all admire,
The basses boom like loud trombones, the tenors shout with glee,
But the alto part is on two notes, (or if you’re lucky, three).

And when we sing an anthem and we lift our hearts in praises
The men get all the juicy bits and telling little phrases.
Of course, the trebles sing the tune – they always come off best;
While altos only get three notes and twenty-two bars rest.

We practice very hard each from hymnbook and the psalter,
But when the conductor looks at us our voices start to falter;
“Too high! Too low! Too fast! Too slow! – You held that note too long!”
It doesn’t matter what we do – It’s certain to be wrong.

Oh! shed a tear for altos, they’re the Martyrs and they know
In the ranks of choral singers they’re considered very low.
They are so very ‘umble that a lot of folk forget ‘em;
How they’d love to be sopranos, but their vocal chords won’t let ‘em.

And when the final trumpet sounds and we are wafted higher,
Sopranos, basses, tenors – they’ll be in the Heavenly Choir.
While they sing “Alleluia” to celestial flats and sharps,
The altos will be occupied with polishing the harps.

Original Author thought to be Bob the Organist of Sutton Coldfield.